Samen met collega’s zwaaiden we ze uit

Teampagina Alliander: Iedereen energie!

Teamleden:	€4057,50
Kim Scheltinga, Martijn Ronteltap, Raymond Rutten, Maaike Bok
Teamsupport:
Eric van Engen, Gerard Oudhaarlem
Woonplaats:
Arnhem

Motivatie:
Energie is onlosmakelijk verbonden met ons dagelijks leven. We kunnen niet meer zonder. Alliander zorgt ervoor dat iedereen die energie elke dag geleverd krijgt. Iedereen Energie voor de wandelaars van de Trailwalker en de kinderen in Uganda zodat zij via scholing Energie kunnen geven aan hun omgeving.

Deel

Oxfam Novib Trailwalker – teamwidget

Deel de widget op je Facebook- of Hyves-pagina. Heb je Twitter of LinkedIn? Vertel daar over je uitdaging en deel je teampagina!

Weblog


succes	Joost Reijnen \| 30-6-2010 @ 8:57
Hoi Team, veel succes met jullie poging.


fan	Paul Tambach \| 8-6-2010 @ 16:17
Ha team, wat een geweldige prestatie. Ik hoop voor jullie dat de blaren meevallen. Groeten, Paul


De eerste keer 40 km	Kim Scheltinga \| 14-4-2010 @ 0:01
Ieder jaar een fysieke uitdaging aangaan. Na een keer kloofen in Zuid-Afrika zonder al te beste uitrusting wist ik dat mijn lichaam tot best wat in staat was en zodoende was een afspraak met mezelf snel gemaakt. Het fietsen van de Elfstedentocht was de eerste horde die werd genomen, en het jaar erna kwam er niets van doordat ik na mijn afstuderen een half jaar in Afrika had doorgebracht. Hier kwam echter wel het besef dat ik ook graag iets wil doen voor mensen voor wie niet alles zo vanzelfsprekend is als voor ons. In Tanzania heb ik 3 maanden vrijwilligerswerk gedaan op een middelbare school. Uit eerste hand heb ik kunnen ervaren dat scholing in ontwikkelingslanden erg belangrijk is. Om door middel van het lopen van de Trailwalker geld in te zamelen om kinderen naar school te kunnen sturen vond ik dan ook meteen een goed idee. Tot er afgelopen weekend even 40 km getraind moest worden. Dat viel me behoorlijk zwaar! Maar dankzij de brownies van Kim, de koffie van Raymond en de thee van Martijn is het gelukt om de tocht te volbrengen. De route was uitgezet door Martijn en voerde ons weer over de Veluwe. Onderweg leek het even of Raymond's richtingsgevoel wat besmettelijk was, maar toen Martijn de schietbaan hoorde wist hij weer precies waar hij was Al met al was het goed om eens wat verder dan 25 km te lopen, en qua spierpijn heb ik niets te klagen gehad. Enige minpuntje voor mij is dat ik met mijn rechterpootje omhoog zit, omdat die toch iets teveel belast is.. Maar ook dat gaat weer over Komend weekend gaan Raymond, Kim en Martijn meedoen aan het georganiseerde trainingsweekend, terwijl ik met mijn kont in het zand ga genieten van de Gambiaanse zon. Om maar even te eindigen met een toepasselijk gezegde: haraka haraka haina baraka! Vrij vertaald uit het Swahili betekent dat zoveel als: hardlopers zijn doodlopers ;) Maaike


Trainingsweekend 17 en 18 april	Kim Scheltinga \| 21-4-2010 @ 15:01
Afgelopen weekend heeft het team van Alliander Iedereen Energie deelgenomen aan het Trainingweekend georganiseerd door de Trailwalker. Na aankomst in Ede was volgde een korte uitleg over de GPS en vertrok een grote groep dappere wandelaars richting de Veluwe om 'on track' te komen. Tijdens de eerste dag was het de bedoeling om 25km te lopen, etappe 9 en 10 stonden op het programma. Na nog wat fysiek onmogelijke tips en tricks van de onvolprezen wandelcoach mochten wij voor onszelf gaan wandelen en ging het tempo omhoog en het aantal onderbrekingen naar beneden. Door het heerlijke weer, de mooie omgeving en de nodige traininigskilometers in de afgelopen periode ging ons deze afstand relatief makkelijk af. Kim had het iets moeilijker omdat zij 's ochtends nog wat halsbrekende toeren had uitgehaald voor de spiegel en daarbij had zij haar nek verrekt. Eenmaal aangekomen bij het hotel hebben Raymond, Kim en ik (Maaike ligt nog steeds met haar benen omhoog in Gambia) heerlijk genoten van een aantal biertjes en het zonnetje om ons daarna op te maken voor het diner. De verrassing van de avond was de gedeelde kamer voor drie personen. Na het diner, nog wat alcoholische versnaperingen was het tijd om te genieten van een goede nachtrust. Helaas kon niet iedereen genieten van de welverdiende slaap, maar ik moet zeggen, ik heb heerlijk geslapen. Tijdens dag twee moesten 35km weggelopen worden. Na een moeizame start verdwenen ook deze kilometers als sneeuw voor de zon. Kim en Raymond konden na een uurtje wandelen goed omgaan met hun slaap deprivatie. Prachtig toch die extra en onverwachte trainingsmomenten. Onderweg stond één van onze onvolprezen verzorgers (Eric) gereed om ons te voorzien van de inhoud van zijn keuken.... Dit zorgde ervoor dat de laatste 10km ook zonder problemen werden uitgewandeld. Martijn.


Training 20 maart - Apeldoorn	Kim Scheltinga \| 24-3-2010 @ 10:35
Afgelopen zaterdag was het weer een trainingsdag voor het Alliander: Iedereen Energie! team. Ditmaal niet de vertrouwde Veluwe in de buurt van Arnhem maar de bossen en Veluwe in de omgeving van Apeldoorn. 's ochtends was de motivatie niet erg groot, bij het opstaan kwam de regen met bakken naar beneden en leek het meer op een dag modder worstelen te gaan uitdraaien. Raymond had de route gemaakt. Dit zorgde op voorhand voor wat gefronste wenkbrauwen. Raymond heeft inmiddels een reputatie opgebouwd als iemand die binnen vijf minuten hopeloos in de steek wordt gelaten door zijn richtingsgevoel. Maar we hadden hem van te voren voorzien van een kaart en een beetje vertrouwen moet kunnen. Na de dames te hebben opgepikt ging de reis naar Apeldoorn om vanaf Raymonds huis te starten. Eerst nog even een bakje doen en toen gingen we op pad. Raymond had van te voren al gewaarschuwd, het is mijn normale mountainbike route, dus hij is wat smal en heuvelachtig. Deze twee opmerkingen waren niet gelogen, maar het was wederom een leuke route en Raymond heeft de kaart niet nodig gehad. Maar dat komt natuurlijk ook omdat we het eerste stuk recht langs de snelweg liepen en dan kan zelfs Raymond niet verdwalen blijkt. Raymond had onderweg nog een verrassing geregeld en rond een uur of 13.00u begon hij spichtig te bellen en om zich heen te kijken waar hij precies de verrassing had gewild. Eenmaal bij de kruising over de snelweg kwam Alice aangereden en werden het team getrakteerd op koeken en koffie. Altijd goed. Alice en Raymond bedankt! Rond een uur of vijf kwamen we weer bij het huis van Raymond aan en wachtte heerlijke appeltaart en gekoeld biertje op ons. Na wat Yoga, rek en strek oefeningen en een warme douche was het tijd om naar Apeldoorn City te vertrekken om lekker een hapje met de gehele club te gaan eten. Ook het ondersteuningsteam en de verzorgers waren hierbij aawezig. Leuke dag en avond. Dit maakt trainen wel leuk! Op naar de volgende training. Martijn


Impulsief, enthousiast & vol energie!	Kim Scheltinga \| 15-3-2010 @ 20:28
100 kilometer wandelen binnen 30 uur....het klinkt best makkelijk eigenlijk. Het zijn 6 woorden en je hebt ze met een paar seconden uit je mond. Maar wat betekend het nou eigenlijk? Welke consequenties zitten er aan deze keuze? En weet je echt wel waar je volmondig "ja" op zegt? Onze lieve Martijn schreef tussen de regels door al in zijn blog dat hij erin geluisd is door onder andere ondergetekende om mee te doen aan deze teamuitdaging. Maar heb ik mezelf er niet ook gewoon ingeluisd? Vol enthousiasme en bruisende energie heb ik dit plan omarmt en heb ik, inderdaad met veel lieve blikken, een groep mensen gek genoeg gekregen om mee te doen met dit event. Nu ik inmiddels, verspreid over een week of zes, 103,5 kilometer heb gelopen begin ik me af te vragen waar ik aan begonnen ben. Afgelopen zaterdag besloot ik van Arnhem naar Nijmegen te wandelen, wandelmaatje Maaike op te pikken en vrolijk met z'n tweetjes terug naar Elst te lopen. Briljant plan zou je zeggen, echter kostte het me enorm veel moeite om lekker in de "wandelflow" terecht te komen en heb ik zelfs op driekwart aan Maaike de vraag gesteld "waarom doe ik dit ook al weer?". Nadat ik bij Maaike even bijgekomen was, mijn arme voetjes weer wat daglicht en zuurstof hadden gekregen en ik onder lichte drang van mijn maatje wat gegeten had, gingen we weer op weg. Terug naar Elst dus maar. Ik had er een hard hoofd in dat ik ooit bij mijn vrienden in Elst op de deurbel zou drukken, zuchtend en kreunend mijn schoentjes uit zou trekken, strompelend naar de bank zou komen en ze bijna zou smeken om koud biertje of een glas goede wijn. But we made it!! En toch blijft de vraag rondspoken.....waarom doe ik dit nou eigenlijk? Begin bij het begin hoor je wel eens zeggen. Wat is een mooier begin van je toekomst dan onderwijs? Daarnaast kan ik enorm genieten van de mensen om mij heen en te zien hoe het groepsproces zich vormt. Te zien welke humor we hebben en waarvan ik zeker weet dat deze ons er 5-6 juni doorheen gaat slepen. Hoe zwaar ik het soms kan hebben met het lopen, het zijn de momenten waarin ik zit bij te komen in de auto of bij vrienden op de bank met een glaasje wijn en waar ik een enorm trots gevoel krijg dat ik deze uitdaging toch maar mooi ben aangegaan... ook al wist ik niet helemaal waaraan ik begon.... Kim


Voorbereiding en training	Kim Scheltinga \| 9-3-2010 @ 17:52
Voordat je het weet ben je deelnemer aan een evenement waarvan je 's ochtends nog nooit gehoord had. Wandelen kende ik wel, 100 km wandelen had ik ook wel eens gedaan, maar de Trailwalk, nee daar had ik nog niet van gehoord. Maaike en Kim hadden een idee opgevat dat ze iets wilden doen met een goed doel. Waarom ze dan tot de conclusie kwamen dat het wel een goed idee was om 100km te gaan lopen is mij nog steeds een raadsel. Maar ja als je het nog nooit hebt gedaan, dan lijkt het ook leuk....Na wat charter activiteiten van de dames was het team compleet. Waar je al niet komt met een lieve blik.... Het team is nu compleet en bestaat naast Maaike en Kim, uit Raymond, mijzelf, als reserveloper Vincent en als verzorgers Gerard en Eric. De verzorgers hebben ook de sponsoring naar zich toe getrokken en zetten daarvoor hun hele netwerk in. Dat is dan een zorg minder. Lopen jullie maar is het credo van Gerard dan regeleln wij de rest. Van die uitspraak gaat hij nog spijt krijgen. Inmiddels zijn we begonnen met trainen, we hebben een paar keer al gelopen in het weekend en dat gaat best aardig. De eerste paar keer trainen was op een besneeuwde Veluwe, die af en toe meer weg had van de ijsbaan in Vancouver. Afgelopen zondag hebben we de eerste training gehad met perfect weer, het zonnetje scheen, het was fris, maar de plaatjes waren prachtig. Iedereen heeft genoten van het uitzicht behalve Maaike. Maaike had namelijk andere verplichtingen en kon er niet bij zijn. Maar om niet achterop te raken in de trainingskilometers liep Maaike afgelopen vrijdag vanaf ons hoofdkantoor in Arnhem terug naar huis. Stoer. Zeker gezien de weersvoorspellingen.... Rond zes uur kwam het bericht dat ze wel binnen was en zeiknat. Maar dat hadden wij ook al bedacht vanuit de kroeg. Waarom doe ik mee? Daar ben ik inmiddels wel uit, omdat het onwijs gezellig is om met de collega's door het bos te zwerven en een biertje te drinken in het kader van de teambuilding. Martijn